Przewodnik bezpośredniego aktywizmu

The Lesbian Avenger Handbook

Spotkania

Jeśli pragniesz zemsty, zwołaj spotkanie. Spotkanie jest pierwszym krokiem do odwetu i najważniejszym elementem organizacji. Spotkania są idealną metodą wymiany informacji i poznania innych aktywistów. Komitety spotykają się poza ogólnymi zgromadzeniami w celu planowania i organizowania akcji, po czym składają raport grupie, która głosuje za lub przeciw. Osoba pełniąca rolę koordynatora, uzbrojona w plan obrad, usprawni przebieg spotkania i pokieruje dyskusją.

Często rozpoczynamy spotkania od przedstawienia każdego uczestnika. Czasem kończymy spotkanie, dając zebranym czas na podsumowanie swoich zadań na kolejny tydzień. Zawsze liczymy na to, że każda z zebranych osób podejmie się jakieś konkretnej czynności.

Spotkania powinny trwać najkrócej, jak to możliwe, żeby w najbardziej efektywny sposób wykonać dane zadanie, ale jednocześnie dać członkom czas na produktywną dyskusję na temat jego polityki i rozwoju. Jako że większość pracy związanej z ustalaniem szczegółów i twórczych burzy mózgów odbywa się w komitetach poza zbiorowym spotkaniem, rola moderatora jest niezbędna w celu nakierowania dyskusji na odpowiedni tor.

Osoba koordynująca zazwyczaj zgłasza się na ochotnika i sprawia swoją funkcję przez miesiąc. Co parę miesięcy trenujemy moderatorów, ale osoby bez doświadczenia mogą koordynować spotkania bez szkolenia. Prosimy nowych koordynatorów, żeby przez pierwsze parę tygodni pracowały z bardziej doświadczoną osobą, która może wesprzeć je w nowych obowiązkach.

Koordynator bierze odpowiedzialność za planowanie przebiegu każdego spotkania. Co ważniejsze, ta osoba jest też odpowiedzialna za utrzymywanie atmosfery wzajemnego szacunku. Jeśli osoby uczestniczące w spotkaniu mają niesprecyzowane cele i brak im doświadczenia, koordynator spotkania musi uważnie wsłuchać się w ich postulaty i skupić dyskusję na konkretnych propozycjach działania. Jeżeli zebrane osoby są nieustępliwe i negatywnie nastawione, koordynator musi rozbroić napięcie na Sali i upewnić się, że spotkanie w grupie Avenger jest miejscem wolnej wymiany myśli. Osoby muszą czuć się na tyle swobodnie, żeby przedstawić swój punkt widzenia bez obawy, że zostaną zaatakowane przez innych członków. Nasze spotkania muszą być elastyczne i sprzyjające twórczemu procesowi myślowemu. Rolą moderatora jest zachęcenie zebranych do proponowania konkretnych sugestii i alternatyw, jak również brania odpowiedzialności za swoje pomysły. Osoba koordynująca musi upewnić się, że propozycje są prezentowane w sposób, który pozwala na jak najszersze uczestnictwo ze strony wszystkich członków grupy.

Moderator powinien ustalić plan spotkania skoncentrowany na najważniejszych punktach – ogólne ogłoszenia powinny zostać pozostawione na sam koniec. Musi też zapewnić gładki przebieg obrad, skupiony na konkretnym zadaniu. Dyskusje zazwyczaj nie powinny trwać dłużej niż piętnaście minut, a po tym czasie koordynator powinien zaproponować głosowanie nad danym punktem lub kontynuować jego dyskusję na kolejnym poziomie. Jeśli zorientuje się, że argumenty zaczynają się powtarzać, może zapytać, czy któraś ze zgromadzonych osób ma coś więcej do dodania. 

Planowanie Działania

Celem akcji jest zakomunikowanie naszych postulatów, wywołanie zmiany i zrzeszenie jak najszerszego grona lesbijek we wszystkich aspektach organizacji.

Kiedy grupa ma pomysł na akcję, może zaproponować konkretny plan na forum, ale może również przedstawić zarys pomysłu i rozdać listę zapisów dla osób zainteresowanych jego rozwinięciem. Te osoby mogą wówczas spotkać się osobno jako komitet i przedstawić grupie sprecyzowany wniosek. W ten sposób szeroka dyskusja grupowa pozostanie skupiona na konkretnych zagadnieniach, tworząc podstawę dla konstruktywnej, satysfakcjonującej wymiany zdań.

Gdy główne punkty działania są zatwierdzone przez grupę, komitet zaczyna pracę nad szczegółami. To właśnie w komitetach rodzą się wszystkie świetne, szalone pomysły. Każdy komitet potrzebuje dwóch osób koordynujących, które nadzorują pracę każdego członka, któremu przydzielone zostało zadanie, jak również są odpowiedzialne za komunikowanie kolejnych kroków reszcie grupy. 

Osoby kierujące komitetem muszą upewnić się, że ich grupa odpowiada na następujące pytania:

Koncepcja pomysłu: Jaki jest cel tego działania? Do kogo chcemy dotrzeć? Jakie jest nasze przesłanie?

Logistyka: Jaka jest data, godzina, miejsce i czas trwania akcji? Czy ta decyzja pokrywa się z celem i przesłaniem akcji? Ile mamy na nią miejsca? Czy akcja rozegra się wewnątrz budynku, czy na zewnątrz? Czy są jakieś przeszkody? Gdzie są wejścia i wyjścia? Czy trzeba będzie poradzić sobie z ochroną? Czy akcja odbędzie się w przestrzeni publicznej, czy na prywatnej posesji? Czy ulica jest dostatecznie szeroka na nasze banery i rekwizyty? Miejsce akcji musi zostać określone jak najwcześniej. Ile osób weźmie udział w akcji? Czy jest ona otwarta tylko dla członków grupy? Wyłącznie dla lesbijek, czy dla kogokolwiek? Jakie materiały i rekwizyty są nam potrzebne? Kto przetransportuje je na miejsce akcji i z powrotem?

Sposób działania: Jaki typ akcji planujemy: symboliczny, edukacyjny, tworzący zakłócenia lub utrudnienia? Za wszelką cenę unikamy starych, zwietrzałych taktyk. Skandowanie, pikiety itp. nie są już wystarczające same w sobie, żeby zrobić wrażenie; pasywne słuchanie przemawiających osób jest nudne i daje poczucie pozbawienia władzy. Należy szukać śmiałych, nowych, interaktywnych taktyk, w zależności od charakteru proponowanej akcji.

Grupa New York Avengers w zorganizowała całonocne obozy, zaskoczyła polityków śmiałymi zaczepkami w korytarzach Plaza Hotel, przeprowadziła inwazję redakcji magazynu SELF, przemaszerowała Fifth Avenue w godzinę szczytu z płonącymi pochodniami i rozdała dzieciom w anty-gejowskiej dzielnicy balony ze sloganem „Zapytaj o życie lesbijek!”. 

Jaki jest wizualny przekaz akcji? Powinien jasno dać ludziom do zrozumienia kim jesteśmy, i dlaczego jesteśmy obecne. Im bardziej szałowy, błyskotliwy i oryginalny, tym lepszy. Nasza grupa korzystała już z wielu wizualnych strategii, łącznie z połykaniem ognia, trzy-i-półmetrowym ołtarzem, gigantyczną bombą i trzymetrową rzeźbą z gipsu. Im bardziej oryginalnie, tym lepiej!

Środki zachowawcze: Każde działanie musi być jak najlepiej zaplanowane, tak, aby każdy wiedział, dlaczego je przeprowadzamy i czuł się w nie zaangażowany. Nie sposób jednak wszystko przewidzieć, dlatego musimy być w stałej gotowości podejmowania błyskawicznych, pomocnych decyzji.

Rozważenie zawczasu poniższych pytań może być pomocne w szybkim działaniu, jeśli zajdzie taka potrzeba w trakcie przeprowadzania akcji:

  • Co, jeśli miejsce, które planowałyśmy jest niedostępne?
  • Co, jeśli grupa jest mniejsza / większa, niż zakładałyśmy?
  • Czy wzięłyśmy pod uwagę złą pogodę?
  • Jak poradzimy sobie z ingerencją policji?
  • Czy jesteśmy przygotowane poradzić sobie z aresztowaniami?
  • Jak stwierdzić, że akcja jest zakończona?
  • Jak ogłosić koniec akcji?

Lista wstępnych czynności

Po wstępnym zaplanowaniu akcji, członkinie komitetu zaczynają pracę nad konkretnymi zadaniami. Przewodniczące komitetu są odpowiedzialne za nadzorowanie członkiń w celu upewnienia się, że wywiązują się ze swoich obowiązków na czas.

  • Grafiki: ulotki, plakaty, banery, znaki, rekwizyty
  • Dźwięk: orkiestra dęta, grzechotki, gwizdki
  • Produkcja ulotek
  • Wysyłanie maili
  • SMSy / tweety
  • Wheatpasting plakatów
  • Współpraca z innymi grupami / lesbijkami
  • Zbieranie funduszy
  • Media
  • Ekipa filmowa
  • Arkusz informacyjny do rozdania w czasie akcji (jeśli trzeba, przetłumaczony)
  • Wsparcie prawne
  • Pełnomocnicy
  • Obserwatorzy prawni

Pamiętaj – cel polega na zaangażowaniu tylu członków grupy, ile się da w organizacji wydarzenia. Jednym sposobem na to jest upewnienie się, że każdy członek odpowiedzialny za konkretne zadanie dystrybuuje listę zapisów w grupie (np. „zapisy na rozdawanie ulotek w lesbijskich barach”, „zapisy na naukę sztuczek cyrkowych”, itd.). Kontaktują się wówczas z każdą z osób na liście, żeby przypomnieć im o dacie i miejscu wykonania zadania. Im bardziej przewodniczące komitetu są zorganizowane, tym łatwiej uczestniczyć w akcji reszcie grupy.

Grafiki / ilustracje

Jeśli kiedykolwiek pisałxś slogany przeciwko nienawiści na murach, to wiesz, jak przyjemny jest wandalizm w dobrej sprawie. Ale w skład bezpośredniego działania wchodzi więcej niż katharsis. W naszych post-modernistycznych czasach rozgłos medialny jest przekazem. Bezpośrednie działanie polega na skupieniu na sobie uwagi, więc nie można pozwolić sobie na nieśmiałość. Media uwielbiają fotki, więc daj im coś, na co mogą patrzeć – lesby w sukienkach debiutantek, oszczercze bannery i znaki, safickie serenady, płonące ołtarze.

Kiedy już zdecydujesz, kto jest twoim celem – homofobiczny prawnik, kardynał, nieobliczalny polityk – zaplanuj dramatyczny plan działania. Przejrzysty przekaz jest ważny, więc musi być prosty. Szczegóły twojej pozycji można opisać w arkuszu informacyjnym rozdawanym w czasie akcji, który powinien jasno wyjaśniać, dlaczego prowadzisz akcję, i podać fakty, które popierają twój punkt widzenia.

Oprawa graficzna jest nieodzowną częścią pracy naszej grupy. Dokładamy starań, by każda akcja odróżniała się wizualnie od poprzedniej. Rekwizyty (ruchome platformy, ołtarze, płonące pochodnie, bomby z papier mache, posągi z gipsu… wszystko się nada!) mają w tym ogromny udział. Grafiki muszą przykuwać uwagę i mieć jasny przekaz. Im bardziej kreatywny, pełny wyobraźni i unikatowy nasz wyraz, tym bardziej inspirujący będzie miał wpływ. 

Projekt naszych akcji zazwyczaj zaczyna się od początkowego szkicu ulotki ogłaszającej nasze wydarzenie lokalnej społeczności. Modny projekt, błyskotliwa grafika i kolor papieru, to wszystko pomaga odbiorcy zrozumieć jak nieustraszone, otwarte i innowacyjne jest nasze nastawienie.

Ulotki zazwyczaj eksponują slogan, który będzie tematem całej akcji. Staramy się nie używać frazesów i przegadanej retoryki. Zamiast tego zazwyczaj wymyślamy całą gamę chwytliwych tytułów. Gdy zbudowałyśmy ołtarz w intencji dwóch gejów, których spalono w stanie Oregon, nasz transparent głosił: „NIE POZWOLIMY IM SPOCZĄĆ W SPOKOJU”. Gdy nękałyśmy burmistrza Denver przez 49 godzin, na transparentach widniało hasło: „BOJKOT STANU NIENAWIŚCI”.

Nasze walentynkowe wydarzenie ku pamięci Gertrudy Stein i Alice Stein celebrowało „POLITYCZNIE NIEPOPRAWNĄ DOMOWĄ SIELANKĘ”. Nasze banery ku poparciu nowojorskiego wielokulturowego projektu nauczania głosiły: „ROZCHMURZ SIĘ! NAUCZAJMY O ŻYCIU LESBIJEK”. Banery podczas marszu z pochodniami przez Fifth Avenue głosiły „OBUDŹ SIĘ: TO DZIEJE SIĘ TU I TERAZ”, a w trakcie marszu na Waszyngton: „LESBIAN AVENGERS: SIĘGAMY PO WŁADZĘ”. Niezależnie od tego, czy temat przewodni jest żartobliwy, czy pełen złości, nasz przekaz jest zawsze jasny, błyskotliwy i dosadny.

Pamiętaj, żeby załączyć dane kontaktowe na ulotkach, plakatach i innych materiałach, żeby potencjalni członkowie mogli cię znaleźć. Pamiętaj o załączeniu naszego logo i sloganu, „Grupa Lesbian Avengers jest grupą bezpośredniego działania na rzecz spraw, przeżycia i widoczności lesbijek”. Przekaż go dalej. Dobre grafiki – rozlepione w całej okolicy, przed wydarzeniem i poza jego rejonem – mają ogromny wpływ na jego efektywność. Mając to na uwadze, dystrybucja grafik powinna zacząć się CO NAJMNIEJ 3-4 tygodnie PRZED datą wydarzenia. W tym czasie grupa powinna spotkać się z grafikiem, żeby ustalić ostateczną formę plakatu. Dodatkowo, grupa powinna podać grafikowi następujące informacje:

  • Czytelny nagłówek
  • Zwięzły akapit wyjaśniający cel akcji
  • Szczegóły wydarzenia: data, godzina, miejsce, i jeśli potrzeba – opis dojazdu

Musisz też zdecydować, jak i kiedy twoje ulotki będą rozdawane (przyklejone do murów, rozdane w barach, opublikowane w sieci, itd.), bo będzie to miało wpływ na ich rozmiary. Standardowy rozmiar na przyklejane ulotki to 22cm na 28cm lub 28cm na 43cm. Szablon wizytówki (ok. 12cm na 14cm) jest idealny do dystrybucji w barach. DAJ GRAFIKOWI CO NAJMNIEJ TYDZIEŃ NA PROJEKT GRAFIKI I KOLEJNY TYDZIEŃ NA PRODUKCJĘ ULOTEK.

Zasoby

Mnóstwo lesbijek ma do swojej dyspozycji zasoby, którymi chętnie podzielą się z naszą grupą, nawet jeśli nie chcą pojawiać się na spotkaniach lub uczestniczyć w organizacji akcji. Są osoby skłonne zaoferować wsparcie prawne, projekty ulotek lub stron internetowych, kręcić filmy lub przyklejać ulotki.

Dowiedz się, kto ma dostęp do darmowej kopiarki w biurze. Daj im znać zawczasu i pomóż w przewozie partyzanckich kopii.

Dźwięk: orkiestra dęta

Czasami skandowane hasła nie wystarczą. Orkiestra dęta, sekcja rytmiczna, bębny, itd. są w stanie pomóc każdej akcji. Muzycy mogą zebrać się ze swoimi instrumentami lub stworzyć własne. Poinformuj muzyków o swojej akcji z odpowiednim wyprzedzeniem.

Listy telefoniczne / mailowe

W celu zaangażowania maksymalnej liczby lesb, grupa Avengers musi współpracować z innymi, być dobrze zorganizowana i, co najważniejsze, mieć zdolność korzystania z odpowiednich narzędzi. Na każdym naszym spotkaniu rozdajemy listę imion i telefonów. Nowe członkinie są proszone o dodanie swoich imion i telefonów do listy. Aktualna lista jest przekazywana członkiniom co tydzień. 

To nasza rzesza aktywistek. Za każdym razem, gdy organizujemy wydarzenie, jesteśmy w stanie skontaktować się ze wszystkimi. Kiedy potrzebujemy osób do dystrybucji ulotek, choreografii tańca lub budowy rekwizytów, kontaktujemy się z naszą listą. 

Każda impreza lub publiczne wydarzenie przyjmuje zapisy na listę kontaktów. Otrzymują informacje o wszystkich naszych wydarzeniach. Jako, że te osoby nigdy wcześniej nie pojawiły się na spotkaniu grupy, nie możemy kontaktować się z nimi o bezpośrednią pomoc, ale jeśli chodzi o pojawienie się na ulicy lub zasilenie naszego konta, to właśnie na nie liczymy. Dotyczy to też kontaktów z internetu i mediów społecznościowych. Nominuj Divę od Listy Kontaktów, która weźmie na siebie odpowiedzialność jej aktualizacji, i przekaż jej informacje o nowych wydarzeniach i potrzebnej pomocy.

Roznoszenie i przyklejanie ulotek

Ulotki to tania i skuteczna metoda przekazu: zostaw je na kościelnych ławkach, w szafkach na siłowni, barach i księgarniach, przypnij je do obroży psa przed wypuszczeniem na dwór, przyklej je wszędzie, gdzie się da.

Przyklejanie ulotek za pomocą wheatpastingu to sprawdzona aktywistyczna metoda rozprzestrzeniania materiałów w niespodziewających się niczego społecznościach, które stają się wówczas naszą publicznością. Dopóki mamy ciała, fizyczna obecność jest kluczowa. Poniżej podajemy listę potrzebnych materiałów:

  • Lista gotowych do dystrybucji osób, które wiedzą gdzie i kiedy się spotkać
  • Pasta pszeniczna (wheatpaste) używana do tapetowania, zazwyczaj w dwukilogramowej torbie
  • Pędzel – drewniana rączka i słomiane włosie sprawdzają się najlepiej
  • Plastikowy kubeł – ok. 3.5 litra
  • Opcjonalnie – gumowe rękawice
  • Opcjonalnie – Żółte noktowizory (ochrona na oczy i styl).

(Wszystkie wymienione materiały, oprócz noktowizorów, są dostępne w sklepach z narzędziami).

Wymieszaj klej zgodnie z instrukcjami na opakowaniu. Mieszaj składniki powoli z ciepłą wodą, żeby nie powstały grudki, ale jeśli musisz działać szybko, sprawdzi się też butelka wody ze sklepu. Potrzebujesz zespołu trzech osób, żeby operacja była szybka i efektywna. Jedna osoba smaruje ścianę klejem, druga przykleja ulotkę, a trzecia stoi na czatach. Osoba od kleju pokrywa ścianę klejem. Osoba od ulotki przykleja do tego miejsca ulotkę, a osoba od kleju smaruje ją dodatkową warstwą kleju. Osoba na czatach wypatruje policji i homofobów. Jeśli ich zobaczy, natychmiast informuje o tym resztę zespołu i razem opuszczają rejon.

Najlepsze miejsca na przyklejanie ulotek to latarnie, skrzynki na listy, witryny zamkniętych sklepów i kosze na śmieci. Unikaj ceglanych murów i szorstkich powierzchni. Jeśli możliwe, przyklej kilka plakatów obok siebie żeby przykuwały uwagę. Nie, nie jest to legalne, ale rzadko egzekwuje się to prawo. Mimo to lepiej prowadzić tego typu operacje nocą.

Sieć znajomości

Przed każdym wydarzeniem staramy się osobiście skontaktować z tyloma lesbijskimi i pokrewnymi organizacjami, z iloma jesteśmy w stanie, żeby poinformować je o naszych planach. Członkowie grupy ze znajomościami w innych organizacjach mogą zgłosić się na ochotnika i utrzymywać z nimi stały kontakt. To idealna rola dla osób, które lubią współpracę i tworzenie koalicji.

Zbieranie funduszy

Nigdy nie miałyśmy zamiaru ubiegać się o granty od fundacji i zamiast tego zwracamy się o wsparcie do naszej społeczności. Regularnie wydajemy niesamowite, kreatywne imprezy ze świetnymi plakatami, zazwyczaj na zamknięcie akcji. Im lepsze wydarzenie, tym więcej pojawi się osób z naszej społeczności, żeby nas wesprzeć. Większość z nas jest spłukana, więc nasze wydarzenia rzadko kosztują więcej niż to, na co nas stać. W Nowy Rok (1992), brałyśmy $5 za wejście, 25¢ za szatnię i $2 za piwo, a razem zebrałyśmy $5,000.

Na każdą imprezę wymyślamy zazwyczaj temat przewodni, skrupulatnie ją organizujemy, puszczamy świetną muzykę i organizujemy pokój medialny z filmami i ulotkami. Imprezy to nie tylko zabawa, ale też narzędzie organizacyjne. Pozwala nam ocenić, ile mamy wsparcia od społeczności i daje nam okazję do podzielenia się naszymi planami i poszerzenia naszej listy kontaktów.

Porządną imprezę organizuje się około miesiąca. Wymaga to dwóch koordynatorek. Ich pierwszym zadaniem jest stworzenie listy konkretnych zadań i rozdania listy zapisów podczas ogólnego spotkania, żeby jak najwięcej członkiń mogło wziąć udział w organizacji imprezy. Koordynatorki muszą upewnić się, że mają do dyspozycji lesby, które zajmą się następującymi sprawami:

Lokal: należy znaleźć unikatowe miejsce, które będzie nowością dla twojej publiki i zapewni dostatecznie wiele miejsca na taniec, relaks, rozrywkę itd.

Reklama: trzeba wyprodukować wyróżniającą się ulotkę w odpowiednio wczesnym terminie, żeby uniknąć pokrywania się z innymi dużymi wydarzeniami. Wyślij ulotkę mailem do swojej listy kontaktów. Rozdaj ich wiele z wyprzedzeniem. Daj znać newsletterom, gazetom, programom radiowym, blogom, na twitterze, itd. Rozklejaj je gdzie się da.

Muzyka: niezbędna część dobrej imprezy. Jeżeli nie masz do dyspozycji DJ-a który zaoferuje swoje usługi za darmo, znajdź osobę z szeroką wiedzą muzyczną. Dobry system dźwiękowy jest absolutnie niezbędny.

Ochrona: dwie z nas pobierają pieniądze na wejściu i upewniają się, że każda osoba wchodząca na imprezę zapisuje się na naszą listę. Kolejna osoba zbiera pieniądze i zamyka ją w bezpiecznym miejscu. Kilka członkiń grupy powinno być na dyżurze ochrony podczas całej imprezy.

Jedzenie i napoje: zlokalizuj najbliższy sklep nocny, gdzie można kupić dodatkowy lód i piwo. Zapewnij napoje bezalkoholowe. Duże plastikowe kosze i worki na śmieci nadają się idealnie do lodu. 

Przygotowanie sali i sprzątanie: ustal zmiany, które zajmą się organizacją sali, dekoracjami i sprzątnięciem po imprezie. Zapisz osoby pracujące o różnych porach w czasie imprezy w celu sprzątania butelek itd. Upewnij się, że jest do dyspozycji dostateczna ilość papieru toaletowego i papierowych ręczników.

Sala medialna: dwie członkinie mają za zadanie puszczać fantastyczne propagandowe filmy.

Specjalne wydarzenia: tancerki go-go, budka pocałunków, czytanie kart tarota, itd. – co tylko przyjdzie ci do głowy. Oprócz organizowania imprez i zbierania funduszy, w trakcie każdego spotkania rozdajemy też kopertę podpisaną „WYDARZENIA” i prosimy każdą członkinię o dodania dolara lub dwóch. Sprzedajemy koszulki i filmy, ale są one również narzędziami organizacyjnymi. Staramy się nie wejść zbyt głęboko w sprzedaż towarów.

Członkinie grupy Avengers i ich znajome mogą też organizować mniejsze imprezy, żeby świętować urodziny i inne okazje, i prosić swoich gości o dotacje dla grupy zamiast prezentów.

Pieniądze / paragony

Jeśli planujesz duże wydarzenie, warto nominować osobę odpowiedzialną za wydatki i paragony. Członkinie powinny trzymać paragony za wszystkie wydatki, bo nie możemy zwrócić nikomu kosztów bez dowodu zakupu. 

Musimy odnotowywać wszystkie wydatki, żeby Urząd Skarbowy nie miał powodu nas nękać, gdy przyjdzie czas rozliczenia podatkowego. Zapisz swoje imię i proste podsumowanie wydatku, które pokrywa paragon, np. „materiały na akcję 19 Listopada”. Nie musisz się rozdrabniać, bo kategorie wydatków są dość ogólne – Kopie, Materiały, Wydatki Pocztowe, Transport. Umieść wszystkie paragony w kopercie lub zszyj je razem i przynieś na kolejne spotkanie. Nie spodziewaj się natychmiastowego zwrotu gotówki.

Media

Standardowe media: sprawnie działające media są podstawą każdej organizacji aktywistycznej. Pierwszym priorytetem jest stworzenie listy kontaktów medialnych. Przejrzyj dzienniki i tygodniki w twojej okolicy i w Internecie, i namierz osoby, które piszą o lesbijskich lub gejowskich tematach, albo osoby za kulisami lub w innych działach, które otwarcie lub dyskretnie identyfikują się jako lesbijki lub geje.

Obdzwoń lokalne programy radiowe i stacje telewizyjne i poproś je o nazwiska osób (nie tylko pracowników wiadomości), które są zainteresowane tematyką LGBT. Nawiąż osobisty kontakt z każdą lesbijką w firmie medialnej.

Cztery dni przed wydarzeniem, roześlij oświadczenie prasowe do całej listy medialnej i spędź następne kilka dni wykonując telefony, zachęcając prasę do pojawienia się na akcji. Zawsze korzystaj z tego samego szablonu, który obejmuje np. logo bomby Lesbian Avengers, nasz slogan: “Grupa LESBIAN AVENGERS jest organizacją bezpośredniego działania skupioną na tematach niezbędnych do przetrwania i widoczności lesbijek”, datę, godzinę i miejsce twojego spotkania. Załącz również informacje kontaktowe, w tym adres internetowy, email, telefon itd., żeby zainteresowane lesby mogły uzyskać dalsze informacje.

Podczas samego wydarzenia, porozmawiaj z każdym przedstawicielem prasy i zanotuj ich imię i dane kontaktowe. W ten sposób dowiesz się, kto się pojawił, kogo dodać do swojej listy, i z kim możesz skontaktować się po dodatkowe informacje. Osobiste znajomości są najlepszą metodą uzyskania rozgłosu.

Tłumaczenie: karty informacyjne i oświadczenie prasowe kierowane do angielsko-języcznej prasy powinny być przetłumaczone na język angielski. Tak samo w przypadkach innych języków. Tłumacze potrzebują dostatecznej ilości czasu, żeby przetłumaczyć materiał poprawnie, i żeby przesłać swój szkic do grafika z odpowiednim wyprzedzeniem.

Prasa LGBT: Prasa LGBT jest różnorodna, od ogólnokrajowych magazynów po barowe gazetki. Istnieje też mnóstwo newsletterów, gazetek, stron internetowych i blogów w całym kraju. Wysyłanie oświadczeń prasowych, komunikatów i linków do mediów LGBT jest kolejną skuteczną metodą rozprzestrzeniania przekazu wśród lesbijek i zachęcania ich do prowadzenia własnych, lokalnych grup. Jest to też metoda, która zapewnia doniesienia prasowe na temat naszych postulatów, czego nie można oczekiwać od mainstreamowych mediów.

Strony internetowe i media społecznościowe: tradycyjne media wciąż mają największy zasięg, ale nie polegamy już wyłącznie na nich w celu komunikowania naszych celów. Zadbaj o swoją obecność w sieci. Publikuj wszystkie zredagowane oświadczenia prasowe na swojej własnej i zaprzyjaźnionych stronach, łącznie z dokumentacją wydarzeń w formie zdjęć i filmików. Tweetuj i re-tweetuj aktualności. Zamieszczaj linki. Bezwstydnie promuj swoje materiały.

Materiały wideo

Każde wydarzenie powinno być uchwycone przez grupową ekipę filmową. Filmuj używając smartfonów, dzięki czemu możesz zamieszczać treści w trakcie rozwoju wydarzenia, ale używaj też aparatów cyfrowych, które uchwycą materiał w najwyższej jakości. W ten sposób nawet, jeśli na wydarzeniu nie będą obecne ekipy telewizyjne, możesz przesłać stacjom swój własny materiał po zakończeniu akcji. Zamieść też obrobione filmy w Internecie, i roześlij je do lokalnych lub regionalnych stacji telewizyjnych. 

Dokonaj starań, żeby twoje filmy były łatwe do wyszukania, organizując je na konkretnej stronie lub profilu. Te filmy nie stanowią tylko dowodu dla prasy, ale są również twoim najlepszym narzędziem organizacyjnym do rekrutacji nowych aktywistek. Gdy grupa Lesbian Avengers była zupełnie nieznana, materiały wideo były kluczowe w komunikowaniu naszych wydarzeń i ducha naszych działań. Filmy powinny być też wykorzystywane do dokumentacji wszelkich starć z policją.

Strażniczki

Każde wydarzenie potrzebuje nadzoru strażniczek, czyli grupy kobiet, które biorą na siebie odpowiedzialność podejmowania ważnych decyzji, takich jak przemieszczenie się z chodnika na jezdnię, kiedy usiąść na drodze ruchu drogowego, itd. Strażniczki powinny przejść szkolenie przed wydarzeniem i zyskać wiedzę na temat prawnych pojęć związanych z akcją, i nauczyć się współpracować i komunikować w grupie. Powinny też przejść szkolenie z nieposłuszeństwa obywatelskiego (zaproś trenera z lokalnej organizacji jak np. ACT UP). Strażniczki są zazwyczaj łatwe do spostrzeżenia dzięki odblaskowym opaskom na ramię. Są one granicą pomiędzy demonstrantami i policją, ale również osobami, które blokują ruch uliczny, żeby umożliwić pokojowy przebieg marszu.

Poniższe porady dla osób nadzorujących są tylko wytycznymi i nie powinny zastępować pełnego szkolenia.

Rola policji w czasie akcji

  • Ochrona mienia przed szkodami
  • Powstrzymanie grupy przed spowodowaniem zamieszek

Rola osób nadzorujących

  • Dostarczanie informacji
  • Ułatwianie przebiegu wydarzenia
  • Kontakt z policją, przechodniami i awanturnikami

Co jest zgodne z prawem?

  • Użycie systemów nagłaśniających
  • Maszerowanie po jezdni / blokowanie ruchu drogowego

Co robią strażniczki podczas pikiety?

  • Zapewniają sprawny ruch zgromadzenia
  • Prowadzą skandowanie haseł i sloganów
  • Nadzorują obrzeża wydarzenia i potencjalnych awanturników
  • W przypadku nieposłuszeństwa obywatelskiego, stanowią granicę między prawną i nielegalną przestrzenią

Co robią osoby nadzorujące w czasie marszu?

  • Prowadzą marsz w wolny tempie
  • Blokują ruch na przejściach drogowych (stojąc twarzą do samochodów)
  • Nadzorują obrzeża marszu i wypatrują zagrożeń
  • Pospieszają tył marszu
  • Upewniają się że nikt nie zostaje w tyle

Czego nie robią strażniczki?

  • Nie wykonują pracy policji
  • Nie panikują, nigdy

Rozwiązywanie problemów

  • Policja: blefuj i graj na zwłokę, zatrzymaj się i usiądź
  • Powiedz im, że jest to zgodne z prawem
  • Zapytaj o jakim prawie mówią i czy je łamiesz
  • Poproś o rozmowę z dowódcą
  • Znaj swoje prawa i nalegaj na ich przestrzeganie
  • NIGDY nie dotykaj policjanta
  • Problem z krzykaczem: stań z osobą twarzą w twarz, wyizoluj i porozmawiaj z nią jeśli to możliwe
  • Przemoc: wyizoluj, oddziel od innych, zwróć uwagę tłumu
  • Wypadek medyczny: powiadom policję, pozostaw jedną osobę nadzorującą z ranną osobą

Pomoc prawna

Wsparcie prawne jest niezbędne w sytuacji, w której możliwe jest aresztowanie.
Celem osób zapewniających pomoc prawną jest wytropienie osób aresztowanych i oczekiwanie na ich wypuszczenie. Osoby udzielające wsparcia prawnego mają obowiązek pozostania na miejscu do momentu wypuszczenia każdej zatrzymanej osoby. Dla osób aresztowanych ważna jest świadomość posiadania wsparcia osób poza aresztem.

Przed wydarzeniem, lesby zajmujące się pomocą prawną zbierają od aktywistek biorących udział w wydarzeniu dwukrotnie wypełnione karty na informacje w wypadku aresztu. Jedna kopia jest wręczona koordynatorce na miejscu zdarzenia, a druga pozostaje poza jego miejscem w razie przypadkowego aresztowania osoby koordynującej.

Podczas akcji postaraj się uniknąć aresztowania. Notuj imiona osób aresztowanych. Proś je o krzyczenie swoich imion, jeśli ich nie znasz. Jeśli staniesz się świadkiem przemocy ze strony policji, zanotuj ich numer odznaki. Uprzejmie zapytaj policjanta (najlepiej wyższego stopnia), na którą komendę zabierane są osoby aresztowane. Gdy osoby zostaną wywiezione, spotkaj się z nimi na komisariacie.

Gdy pojawią się wozy policyjne, daj znać osobom w nich przetrzymywanym, że je wspierasz.

Po zakończeniu akcji, kręć się pod komendą, dopóki ostatnia osoba zostanie wypuszczona. Skreślaj imiona ze swojej listy i zyskaj jak najwięcej informacji o warunkach na komendzie (np., czy osoby traktowane są dobrze?). Skontaktuj się z prawnikiem, zbierz wezwania i upewnij się, że osoby aresztowane wiedzą, kiedy mają stawić się przed sądem.

Policja i pozwolenia

Grupa Lesbian Avengers ogólnie nie prosi o pozwolenie przeprowadzenia akcji i nie negocjuje z policją przed ich rozpoczęciem. Oczywiście, specjalne okoliczności mogą wymagać zmiany tego nastawienia. Każda decyzja musi zostać przedyskutowana na forum.

Prawnicy

Zwołaj grupę prawników na twoje wydarzenie z odpowiednim wyprzedzeniem. Lokalne zrzeszenia prawników gejów i lesbijek lub inne organizacje bezpośredniego działania są dobrym punktem dla utworzenia kontaktów z prawnikami, którzy mogą zaoferować wsparcie. Jeśli to możliwe, zorganizuj rozmowę między nimi a grupą, najlepiej na spotkaniu przed wydarzeniem, tak, aby wszystkie członkinie biorące w nim udział miały pełny obraz swoich praw przed jego rozpoczęciem.

Obserwatorzy prawni

Zazwyczaj potrzebujemy co najmniej dwóch prawnych obserwatorów na czas wydarzenia. Przed rozpoczęciem akcji, upewnij się, że znasz imiona i twarze prawników i wsparcia prawnego. Miej ze sobą papier i długopisy lub ołówki i rób notatki z zachowania policji – co najmniej jeden obserwator powinien odnotowywać wymiany zdań. Zapisuj imiona wszystkich aresztowanych lesbijek. Jest to wyjątkowo ważne, jeśli nie widzisz prawnika w okolicy. Poproś aresztowane o krzyczenie swoich imion, jeśli ich nie znasz. Jeżeli jesteś świadkiem przemocy ze strony policji, postaraj się odnotować numery odznak i zrobić zdjęcia lub film. Zapisz imiona aktywistek i nagraj lub zanotuj przebieg wydarzeń.

Tekst zaadaptowany z oryginału autorstwa ekipy Lesbian Avengers. Tłumaczenie: Agata Korecka.